فتوای رهبر درباره نگاه پزشک مرد به بیمار زن

نگاه حرام -چه برای پزشک و چه برای غیرپزشک- نگاه به قسمتهایی از بدن زن است که در نگاه نامحرم باید بپوشاند؛ یعنی نگاه به غیر از صورت و دستها، یا نگاه شهوتآلود به خانم؛ این به حکم اولی نگاه حرام است. اما در صورت اضطرار و ناچاری که پزشک همجنس موجود نباشد یا اگر هست در دسترس نیست و فرد ناچار است، در این صورت پزشک قسمتهای دیگر بدن را هم به ضرورت میتواند برای معاینه و معالجهی لازم نگاه کند.

تشخیص نگاه شهوتآمیز هم به خود پزشک برمیگردد و معمولاً تشخیصش برای بیمار مشکل است. اگر خانم میخواهد به پزشک مراجعه کند و میداند پزشک برای درمان او باید به جاهایی که نگاه نامحرم به آن حرام است نگاه کند، در صورتی که پزشک همجنس وجود داشته باشد، نمیتواند به پزشک غیرهمجنس مراجعه کند ولو اینکه پزشک همجنس با تأخیر حاضر میشود، اما اگر تأخیر ممکن نیست و چارهای ندارد، این مراجعه اشکال ندارد. اگرچه وظیفهی پزشک هم این است که در نگاه به مقدار ضرورت اکتفا کند.